DAYS OF DARKNESS

Μουζικα

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009


δεν υφίσταται η λέξη πάντα. δεν υπήρχε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ.

η λέξη αυτή είναι τα δαχτυλίδια καπνού από ένα τσιγάρο ξεχασμένο στο τασάκι που καίει άσκοπα. είναι το μπαλόνι που ξέφυγε από τη μικροσκοπική χούφτα ενός παιδιού και ταξιδεύει στον ουρανό προς άλλους τόπους μακρινούς. είναι το ρούμι που έχει απομείνει στο ποτήρι λίγο πριν ο μπάρμαν σου ανακοινώσει ευγενικά ότι το μαγαζί κλείνει. πάντα. ψεύτικη λέξη. γεμάτη ψευδαισθήσεις και υποσχέσεις που δεν πρόκειται να εκπληρωθούν ποτέ. τρυπώνει παντού. από τα πολυτελή διαμερίσματα φωτισμένα από τεράστιους πολυέλαιους και στρωμένα με πανάκριβα χαλιά, μέχρι τα πιο μικρά, υγρά και σκοτεινά υπόγεια. μοιάζει με άστεγο γεράκο, που σέρνει το βρώμικο σαρκίο του στους ομιχλώδης δρόμους μιας μητρόπολης και που δεν ζητάει ούτε απαιτεί τίποτα (ή που δεν έχει να δώσει τίποτα). είναι η κούραση που τρέφει τους βραδινούς εφιάλτες, αυτούς που σε κάνουν να ξυπνάς ιδρωμένος με έναν κόμπο στο στομάχι και να τρέχεις στο μπάνιο να ρίξεις νερό στο πρόσωπο, μήπως και καθαριστούν τα όνειρα και γίνουν πιο ανώδυνα.



η λέξη πάντα είναι μια θεατρική παράσταση χωρίς κοινό.

ανύπαρκτη.






στον Β. (και ας μη το διαβάσει ποτέ)

11 σχόλια:

Συνοδοιπορος είπε...

Όμορφο!

Το "πάντα" με απασχολεί κι εμένα πολύ.

Η ανάγκη για διατήρηση αυτής της ψευδαίσθησης, δεν δημιουργεί προβλήματα μόνο σ’ αυτούς που ελπίζουν και εύχονται να κρατήσει για πάντα κάτι καλό (που τους έτυχε), αλλά και σ’ αυτούς που φοβούνται ότι θα κρατήσει για πάντα κάτι κακό (που τους βρήκε).
Το γεγονός όμως είναι ότι, πάντα δεν διαρκεί τίποτε – ούτε τα καλύτερα, ούτε τα χειρότερα.

Αν και το ρούμι, κρίμα να πάει χαμένο. Μια γουλιά είναι, ας το πιούμε στην υγειά του "ποτέ".

Ανώνυμος είπε...

Το "ποτέ" επαφίεται της ίδιας λογικής?


GCTMT

Chryssa είπε...

Θα αφήσω κι εδώ το σχόλιο που άφησα στο Χνούδι.

''Πάντα. Το πιό ψεύτικο.''

Masterpcm.. είπε...

Συγχωρήστε με αλλά δεν ισχύει η καθολική απόρριψη της λέξης ως έννοια..

Πάντα θα είμαστε ο εαυτός μας.
Πάντα θα σκεπτόμαστε.
Πάντα θα αναζητά ο καθένας μας αυτό που του λείπει.
Πάντα θα ξέρουμε ότι η ζωή έχει ημερομηνία λήξης.
Πάντα θα αναρωτιόμαστε για πολλά.

Αν δεν υπάρχει πάντα δεν υπάρχει και παντού, ποτέ, κανένα, όλα, όλοι και πάει και λέγοντας και διαβάζοντας και γράφοντας...

Μπορεί να μην ισχύει και να ακυρώθηκε η λέξη στην προσωπική σας ιστορία όσο αφορά τον Β.

Χωρίς να το θέλετε ενισχύεται τον ισχυρισμό μου, καταλήγοντας στη θεώρησή σας πως είναι ανύπαρκτη ενω ξέρετε καλά πως και υπαρκτή και βαριά σαν έκφραση, πόσο σαν πράξη είναι.
Τουλάχιστον σε εμένα ισχύει και με το παραπάνω.

Δεν αποκλείεται να είμαι απλά το κοινό της παράστασης...

Καλό απόγευμα και ναί... έκοψα τις μπύρες...

Talisker είπε...

Εχω παψει εδω και καιρο να δινω σημασια στις λεξεις.

Δεν υπαρχουν λεξεις!


-δεν μας νοιαζουν οι λεξεις..

ετσι κι αλλιως
αν ριξεις μια ματια γυρω
- ολα κλεμμενα ειναι .
Ακομα και στην μορφη που καποιος ξεδιπλωνει τις λεξεις του

-ακομα και στο τροπο που τις ξεχωριζει (με παραγραφους πχ )


ετσι
καταληγουμε πως αυτο που εχει σημασια
ειναι οι σκεψεις
που ειναι κρυμμενες
πισω απο τις λεξεις!

ΑΥΤΕς
δεν μπορει να τις μιμηθει
και να κανει τον ξερολα με αυτες
ΚΑΝΕΙΣ!

ΥΣΤΕΡΑ
- αυτο που μενει ειναι
να μπορεις να διαβασεις του αλλου τις σκεψεις..
οσο κι αν γι αυτο δεν θα εισαι βεβαιος ποτε!
οσο κι αν καποιες φορες νομιζεις πως τον καταλαβαινεις καλα
-παντα πρεπει να προσπαθεις!

annanas είπε...

αν δεν σας αρέσει το "ποτέ", ακούστε, διαβάστε, πείτε "μπλα". Κι ο κόσμος σας θα γίνει πιο όμορφος. Τις καλησπέρες μου :)

demetrat είπε...

αχ βρε αποτέτοιε μου.
τι είπες τώρα.
ας πούμε πως το πάντα είναι είναι το καραβάκι που σε πάει στη χώρα του ποτέ-ποτέ.
δ

agiogditissa είπε...

νομίζω πως όλοι οι από πάνω προσέθεσαν από ένα χρώμα στις λέξεις σας. εγώ πάλι κανένα, ξόμεινα. αλλά δε θα είναι πάντα έτσι. επειδή το πάντα είναι πολύ και το εφήυραν οι άνθρωποι για να πιστεύουν ο ένας στον άλλον. και μετά το ποτέ για να πάψουν να πιστεύουν. και μετά οι λέξεις πήγαν για ύπνο κι άρχισαν να βγαίνουν απ' τα μάτια. κι αυτό είναι το χειρότερο.

κόκκινα παπούτσια είπε...

Αχ τι καλά που το θέτετε έτσι..
Άμα το λέτε σας πιστεύω. Είναι τόσο καθησυχαστική αυτή η οπτική..
Γιατί το «πάντα» , ακόμη και σαν κάτι που μόνο στη φαντασία υπάρχει-αν υπάρχει-είναι, όπως και να΄χει, κάτι πολύ τρομακτικό.

Spy είπε...

Πριν το "κάποτε" όμως, υπήρχε το πάντα...

Adis w.o.m. είπε...

Ίσως κάπου κάπου να ισχύει το "πάντα" όπως και το "ποτέ", αλλά ποιος είναι ικανός ώστε να τις χρησιμοποιεί τη σωστή στιγμή? Γνωρίζω ότι είναι λανθασμένη η φράση "ποτέ μη λες ποτέ" γιατί ακόμη και τότε λες "ποτέ", αλλά επειδή δε γνωρίζω πότε πρέπει να λέω "ποτέ" απλά δεν το λέω! Το ίδιο ισχύει και για το "πάντα". (Μόνο έτσι θα βγάλεις άκρη! Στο συνιστώ).