DAYS OF DARKNESS

Μουζικα

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

-ΑΝΤΑ (and still teen.. how sad..)




δεν κατάλαβα πως βρέθηκα εκεί. δεν θυμάμαι να ανέβηκα σε κάποιο μεταφορικό μέσο. δεν πέρασα κάποιο τσεκ ιν, δεν έκανα ρόουντ τρίπινγκ, δεν έχω ανάμνηση από τοπία να τρέχουν έξω από το παράθυρό μου και να πίνω φτηνό καφέ στο μέσο της αμαξοστοιχίας, και εννοείται πως δεν κολύμπησα τόση απόσταση. το σίγουρο είναι πως βρισκόμουνα εκεί. είχε χιόνι. είχε έναν ουρανό παράξενο. είχε όμορφα σπιτάκια με κεραμίδια. είχε όμορφα τρένα. τις ελάχιστες ώρες που δεν ήταν νύχτα κοιμόμουν. παντού επικρατούσε ένα ημίφως γοητευτικότατο. είδα το βόρειο σέλας σε όλο το μεγαλείο του. ήπια καφέ δίπλα σε ένα ποτάμι παρακολουθώντας τον σαγηνευτικό χορό των νιφάδων. όταν νύχτωνε - θεωρητικά, γιατί πρακτικά το ηλιοβασίλεμα άρχιζε από το πρωί - τα φώτα της μικρής πόλης παίζανε εκπληκτικά με τις σκιές των λιγοστών ανθρώπων πάνω στο άσπρο χώμα και ένα τεράστιο ρολόι δίπλα σε έναν ακόμα πιο τεράστιο χάρτη ταξιδεύανε το μυαλό σε μακρινές διαστάσεις. όλα εκεί ήταν φιλόξενα για κάποιον ακαθόριστο λόγο. τα γυμνά από φύλλωσιά αλλά γεμάτα με μπουμπούκια έτοιμα να ξεπεταχτούν δέντρα, η παρέα των αντρών που τραγουδούσε δίπλα στη σόμπα, οι άδειοι μα ζεστοί δρόμοι, το γεφύρι στο μονοπάτι, τα ξύλια παγκάκια στην αλάνα, η φίλη μου με τα μαλλιά της να προβάλουν ακανόνιστα κάτω από την τραγιάσκα στο κεφάλι της. θέλησα να μείνω εκεί για πάντα.



και μετά ο πρωινός ήλιος να μπερδεύεται με τα σύννεφα. και ένα κενό στο στομάχι να φωνάζει πως μια νέα δεκαετία αρχίζει. και ύστερα λέξεις αφιερωμένες, να θυμίζουν πως κάποιοι αγαπάνε τους ανθρώπους για αυτό που είναι.

σε ευχαριστώ γλυκιά ύπαρξη για τα όμορφα λόγια..

"Τον γνώρισα ένα βράδυ καθώς κοίταξα αρκετά ψηλότερα απο την ευθεία των δικών μου ματιών. Παρατήρησα ένα ντροπαλό χαμόγελο και δύο καλοσυνάτα μάτια. Κάθισα μαζί του αρκετές ώρες. Αρκετός καιρός για να γίνει ένας απο τους ανθρώπους που αγαπώ πολύ. Μιλήσαμε για λίγα πράγματα. Μία άλλη φορά βρεθήκαμε σε ένα πεζούλι ενώ έβρεχε. Καπνίσαμε παρέα και μιλήσαμε για αυτά που μας πονούν. Ακόμα μία φορά βρεθήκαμε να περπατάμε δίπλα δίπλα μην λέγοντας κάτι σοβαρό. Απλά γελούσαμε. Είναι ωραίο να βλέπεις τα χέρια του να ανεβοκατεβαίνουν στις χορδές τις κιθάρας. Έχει και ωραία μακριά μαλλιά. Θέλει να γυρίσει όλο τον κόσμο. Αγαπάει το θέατρο και κάτι περίεργα χρωματιστά ρούχα. Στρίβει το τσιγάρο με μεγάλη προσοχή. Μπορεί να γίνει ο αγαπημένος φίλος όλων όσων ξέρω. Αν ήταν εποχή θα ήταν φθινόπωρο, αν ήταν ημέρα θα ήταν Πέμπτη και αν ήταν ώρα θα ήταν επτά το απόγευμα. Γελάει σαν παιδί και δεν ξέρει τι θα κάνει αύριο ή μετά. Αρκείται στο τώρα και αυτό του το αναγνωρίζω ως μέγα προτέρημα. Ξέρει τι θα πει αγάπη άνευ όρων και έχει δώσει πολλά για αυτή. Σέβεται την ελευθερία και την ευτυχία των άλλων. Είναι άνθρωπος καλός με όλη τη σημασία της λέξης. Είμαι τυχερή που τον γνωρίζω και ας βρισκόμαστε λίγο και αραιά. Αγαπιόμαστε όμως. Έχουμε ανταλλάξει κομμάτια και στρατόπεδα. Στον πιό γλυκό άνθρωπο που ξέρω. Που σήμερα κλείνει τα τριάντα. Που τον θυμάμαι να σιγοτραγουδάει αυτό και εγώ με τη σειρά μου του το αφιερώνω."

17 σχόλια:

aura είπε...

Xρόνια πολλά αποτέτοιε μου! Έχει δίκαιο η Χρύσα, είσαι όλα αυτά που περιγράφει.

Ξέρω τι θες για να προχωράς στο "σωστό" δρόμο. Ξέρω..
και σου το εύχομαι αυθεντικό μου κριαράκι.

Να τα εκατοστήσειιιιιιιις!!!!!!

(έχω χαθείαπό τα μέρη και νομίζω πως καταλαβαίνεις το γιατί, ναι?)

Σε φιλώ :)

gazakas είπε...

Χρόνια Καλά! Καλωσήρθες στα -άντα!

Let open red and green είπε...

Καλόχρονος φίλε μου!

Εύχομαι πάντα να αφήνεις κάτι από τη ζεστασιά σου στις καρδιές των ανθρώπων που συναντάς!

Τι σύμπτωση...

Γνώρισα κι εγώ μια όμορφη κοπέλα το πάσχα στην Ικαρία. Την έλεγαν... ΑΝΤΑ!

Σου είχα πει όταν πρωτομπήκα στο blog ότι άνθρωποι σαν εσένα μιλούν στις παρέες λιγότερο συχνά από τους άλλους. Κι είναι κρίμα...

Όταν όλοι ανακυκλώνουν διαρκώς τα ανούσια και τις ξαναφορεμένες εξυπνάδες, ίσως μοιάζει αταίριαστο κάτι ουσιώδες και βαθύ, μια φευγάτη παρατήρηση της στιγμής...

Μα να θυμάσαι ότι όταν σκάει ο σπόρος της ομορφιάς, ακόμα και στο πιο άγονο χωράφι, κάτι απρόσμενο σπάει τον κύκλο της κανονικότητας... κάτι σαν δώρο...

Εσύ

stolenblood είπε...

πολύ όμορφο το μέρος πυ βρέθηκες! με πολύ ζεστές εικόνες!

χρόνια πολλά και από εδώ....να σαι καλά!!! : )

Chryssa είπε...

Χρόνια πολλά βρωμόπαιδο. Και στα επόμενα -άντα.
Με ακόμα πιο μακριά μαλλιά.
:ΡΡ

άλις είπε...

χρονια πολλα.
να ειναι καλα, να εισαι καλα.

roundel είπε...

Χρόνια πολλά και όπως τα θές...
Χρόνια δημιουργικά με μαλλιά και χωρίς μαλλια...
Χρόνια με χρώματα και αποχρώσεις...
Χρόνια με εντάσεις και τοπία...
Χρόνια που όσο και αν περνούν όλο καλύτερα να γίνονται...
Χρόνια όμορφα : )

agiogditissa είπε...

ωωω, αποτέτοιε χρόνια πολλά και βλαμμένα και δημιουργικά και ταξιδεμένα! ποτέ δεν καταλάβαίνεις πως έφτασες εκεί ρε γαμώτο! αλλά μπορείς να φωτογραφίζεις τη διαδρομή για να θυμάσαι!ε;ε;

Coffeemug είπε...

Χρόνια πολλά γεμάτα εμπειρίες, έρωτα, ζωή.

κόκκινα παπούτσια είπε...

χρόνια καλά!
Αν είναι καλά, ας είναι και πολλά :)

Ανώνυμος είπε...

είστε όλα αυτά !!!
και μόλις 30 !!!!!

εύχομαι να είστε ίδιος και στα -ήντα

Κ.Κ.Μ.

island είπε...

Χρόνια πολλά αγαπητέ. Με πολλά ποστ στην ζωή, σαν τα δύο τελευταία. Ειλικρινά...

Adis είπε...

Λίγα ή πολλά, πάντως όμορφα σαν τα κειμενάκια σου! :)
Απλά και ωραία, γλυκά και ζεστά..


Καλό απόγευμα.. :)

theorema είπε...

Έστω και κατόπιν εορτής, από καρδιάς σας εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και καλά!!!!! :-)))))))))

Negma είπε...

A, ωραία, νωρίς το αντιλήφθηκα... (Η "γλυκιά ύπαρξη" θα τ' ακούσει ένα χεράκι!!!)

Πολύχρωμος, μαναράκι, να σού 'ρθουν όλα όπως τά 'χεις ονειρευτεί!

(Start wearing purple? Λες να γίνω κίνημα?)

Syderia είπε...

Να μεινεις εκει για παντα?! Χοχ μας τα παν κι αλλοι, δε βαριεσαι. Και στην κολαση να πας για μια βδομαδα καλα ειναι. Οι ασχημοι τοποι, χαλανε και τις καλες παρεες. κοπιαστε.

Χουλκ είπε...

Εντάξει κι άλλοι τριανταρήσαμε (και σαρανταρήσαμε...) αλλά δεν κάναμε κι έτσι.
Μη το παίρνεις κατάκαρδα.
Πού χάθηκες;;;