νυστάζεις... γιατί κοιμάσαι;
για να διώξεις τις σκέψεις;
γιατί πίνεις ότι βρεις μπροστά σου;
όλα φαίνονται πιο όμορφα έτσι;
γιατί η μουσική είναι τόσο θλιμμένη;
γιατί την ακούς;
γιατί το φεγγάρι δεν φαίνεται απο το γαμωμπαλκόνι;
γιατί δεν μπορείς να πετάξεις;
γιατί ο έρωτας χάνεται, γιατί κρύβεται,
γιατί σε κρυφοκοιτάζει και γελάει κορο'ι'δευτικά;
γιατί τα χρόνια φύγανε έτσι;
γιατί δεν (πότε) θα γίνουμε άνθρωποι;
γιατί ένα ηλιοβασίλεμα σε κάνει ευτυχισμένο;
γιατί γράφω αυτό το ποστ;
γουάι;;;;;
σόρυ για τη μαυρίλα...
ένας έρωτας ακόμα
Πριν από 4 εβδομάδες
6 σχόλια:
Μάλλον δεν έπιασε...
Η ευχή, εννοώ.
Aγαπημένε μου Aποτέτοιε!!!
Γυρίσατε!
Kαι φέρατε μαζί σας βλέπω και τις ανησυχίες σας...
Mπήκαν κρυφά στη βαλίτσα;
Eμείς σας συγχωρούμε πάντως για τη μαυρίλα. Eνίοτε μας αρέσει κιόλας. Γιατί άν δεν είχατε όλα αυτά τα ερώτηματα ΔEN θα είσαστε άνθρωπος...
Θά είσαστε ένα απλό avatar...
Απρόβλεπτος είσαι τελικά...Ελπίζω να φύγει γρήγορα η μαυρίλα..
μεσα απο τα πολα εροτιματα γενιουντε η μεγαλες ηδεες!!!!!!!!!!!!!!
"Η μαυρίλα κάνει την εμφάνισή της ύπουλα και πισωκολλητά, κάτι φάσεις που είσαι μόνος (κυρίως) σπίτι και είτε κωλοβαράς στο pc, είτε δουλεύεις στο pc, είτε χλωρινιάζεις το μπάνιο, είτε κόβεις κρεμμύδια..."
Η παπίτσα αντιγράφει από http://estarian.blogspot.com.
Η παπίτσα ελπίζει να πέρασες καλά στην παραλία με τους φοίνικες, και η μαυρίλα να χτύπησε μόνο τις ώρες της επιστροφής, και να σταμάτησε λίγο πριν μπεις στο ασανσέρ.
Και μετά;
- Τι να γράψει κανείς τώρα; Μπορείτε ακόμα να γράψετε κάτι;
- Γράφουμε με την επιθυμία μας, και δεν θα σταματήσω ποτέ να επιθυμώ.
Roland Barthes
Δημοσίευση σχολίου