
να κουλουριαστώ να γίνω μια μικρή πολύ μικρή τελεία ένα μικρό σκουπιδάκι ένα ίχνος σκόνης να κρυφτώ κάπου και να μη με νοιάζουν οι δυνατοί χτύποι της καρδιάς να μη μου τρυπάει το μυαλό η απέναντι όχθη που φαντάζει απύθμενα μακριά. ένα μικρό σκουπιδάκι να ήμουνα και με τη φαντασία μου να γινόμουνα διαμαντάκι να στόλιζα περίτεχνα έναν λαιμό ή να καθρέφτιζα τη γλύκα του κόσμου όλου. μπορώ να έχω άλλη μια αγκαλιά παρακαλώ; καθημερινές αναταράξεις με ένα καλώδιο και ένα φανταστικό τσίμπημα στο αριστερό αυτί. πρωινά με μεσημεριανό γεύμα για βράδυ. σκόνη ώρα μηδέν. αργότερα γέλια και αστεία και θυμός και στεναχώρια και λόγια γλυκά. που να βρίσκεται η άκρη του κόσμου; εκεί που μπορείς να κάτσεις με τα πόδια σου να κρέμονται στο άπειρο και δέκα δάχτυλα σφιχτά τυλιγμένα για να νιώθεις ζεστασιά; σε μια υποθαλάσσια σπηλιά να βγούμε να γαργαλάμε τις δαγκάνες των πορτοκαλοκοραλί καβουριών και ένας γέρος ιππόκαμπος να μας διηγείται ιστορίες. μα μια μέρα θα κάτσω κάτω από τη βροχή μέχρι να λιώσω. και ας μην είμαι από ζάχαρη.
ευχαριστώ για τους ήχους
17 σχόλια:
Να απλωθείς όσο μπορείς για να φτάσεις εκεί που θες. Να γίνεις μεγάλος και ατρόμητος. Να είσαι ταυτόχρονα παντού. Και τίποτα να μην είναι μακριά.
Πάω να πω στον κάβουρα τι θες να του κάνεις... :Ρ
Καλα εισαι. Οσο εχεις καπου να θες να φτασεις, ας ειναι κ το τελος (του κοσμου). καπου στα ακρα παραμονευει το ζειν.
Και εμείς ευχαριστούμε για τις μικρές κουκίδες που αφήνετε και γίνονται λέξεις.
Χάλια η στασιμότητα, που όμως δεν είναι.
Φιλιά :)
(με τέτοιο τραγούδι μόνο να χαμογελάμε μας παίρνει)
χρυσσα,
τι έγινε αγαπητή μου; που πήγε ο πλυθηντικός; τα ισοπεδώσαμε όλα ΜΕ φαίνεται..
προσπαθώ πάντως. να απλώνομαι.
(ξέρετε τον κάβουρα; τι καλά!)
συδερια,
ναι έχετε δίκιο. ο στόχος, το να θες να φτάσεις κάπου είναι τεράστιο δεκανίκι.
αϊλαντ,
σας ευχαριτώ για τα καλά σας λόγια.
(εντάξει το τραγουδάκι;)
αυρα,
στασιμότητα, αδυναμία, πέστε όπως θέλετε. το ίδιο κόβει.
:)
"Η σκέψη λεν πως τρέχει
πιο γρήγορα απ΄το φως
Μα αν είναι να βρεις την αγάπη σου
Όσο κι αν βιάζεσαι
Καλύτερα ξεκίνα με τα πόδια"
(Γ. Αγγελάκας)
Το διάβαζα σήμερα το πρωί κι ύστερα διάβασα εσάς και μου ξαναρθε στο μυαλό :)
(και ποιος σας είπε πως δεν είστε από ζάχαρη???:) )
"Θα ’θελα να, θα ’θελα να ’μουν κηπουρός
σ’ ένα κοραλλένιο κήπο στο βυθό..."
τραγουδούσε κάποτε ο Β. Γερμανός και μου το θύμισε τώρα ο γερο ιππόκαμπος στην όμορφη ιστορία σου!
για ακόμη μια φορά με αφήσατε άφωνο! και αυτή την φορά είπα να το πώ!
κοκκινα παπουτσια,
μα δεν είμαι από ζάχαρη!
(αλλά είμαι γλυκός σαν αυτή.. χαχαχαχα!!)
σιζαρ,
θέλετε να σας τον γνωρίσω; ξέρει πάρα πολύ όμορφες ιστορίες!
γουέλκαμ!
στολενμπλαντ,
δηλαδή τις άλλες φορές το ότι ήσασταν άφωνος σας εμπόδιζε να πληκτρολογήσετε;
εεε...ναι!
Μήπως είστε ο Μικρός Πρίγκηπας? :-)
Διακρίνω να έχετε ένα θεματάκι με τη βροχή και εσείς...
Pas mal...
Kαλημέρες
GCTMT
εσυ και η αλις με εχετε καταστρεψει μ' αυτα που γραφετε!
να συνεχίσετε.
εξαίσιο μονόπρακτο !
Κ.Κ.Μ.
λοιπόν, άκου να δεις,η ακρη του κόσμου βρίσκεται εκεί.
(προσπάπησε να πεις καμια δεκαρια φορές μαζεμένες τη λέξη πορτακαλοκοραλί. Ωραια φάση. Μπουρκίνα φάση)
στολενμπλαντ,
ωραία..
θεωρημα,
μα θα σταματήσετε επιτέλους να μου λέτε τέτοια πράγματα, θα την δω μεγάλη ψωνάρα στο τέλος!!
(όχι εντάξει το ξανασκέφτηκα, συνεχίστε συνεχίστε..)
:)
GCTMT,
ε ναι έχουμε έχουμε..
σας χαιρετώ.
ντεντεντ μαϊντ,
διακρίνω μια τάση μαζοχισμού ή μου φαίνεται;
:)
κ.κ.μ.,
ναι, η αξία του θα αναγνωριστεί μετά θάνατον.
(τώρα του δικού μου ή του βλογ δεν ξέρω..)
σεισαχθεια,
καλά σιγά μην πάω μέχρι εκεί, έτσι το είπα για να το παίξω μέγας συγγραφέας..
(χαχαχαχα!!)
είδα φως.....
-κανονικό και πιο πραγματικό απ οσο προετοιμαστηκα.....
Δημοσίευση σχολίου