όταν συνεχώς κρύβεσαι από όλους και από όλα (και κυρίως από τον εαυτό σου), δεν σου μένει παρά να σιωπήσεις.
για όσο.
Εμμανουήλ Ροΐδης - Κάτι για την "θεία προνοια" #ροΐδης #αποφθέγματα...
Πριν από 4 εβδομάδες
Μουζικα
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
9 σχόλια:
Μην κρύβεσαι βρε...
Βάλε μία κουκούλα να αποκτήσει σασπενς...
:-))))
Καλησπέρα καλέ μας αποτέτοιε!..εε, κι εσείς πολύ κρυφτούλι μας παίζετε τελευταία!!δεν νομίζετε ότι θα πρέπει κάποτε (κάποτε λέω) να αποκαλυφθείτε;;;ε,το πολύ μυστύριο καταντά κάποτε και βαρετό ε,γι αυτό το λέω καταλάβατε;;....καλησπέρες...
Ναι, είναι βολικό. Αλλά αφού πια μπορείς να το αναγνωρίσεις (πως συμβαίνει)παύει να ναι και βολικό. Μήπως. γι' αλλαγή, να έπαυες να σου κρυβόσουν; Το ξέρω πονάει και πονάει πολύ αλλά δυστυχώς δεν γίνεται αλλιώς. Με το να μεταθέτεις το πρόβλημα δεν κάνεις τίποτα. Αυτό παραμένει και όπου σε βρει λάσκα, εκδηλώνεται με χίλιους τρόπους. Νομίζω, πως αφού πια είσαι σε θέση να το "δεις". μπορείς και να το "αντέξεις", άρα και να πας παρακάτω :)
Φιλί κι ας μη σςε ξέρω
Επίσης μπορείς να πάψεις να κρύβεσαι. Αρχικά από τον εαυτό σου.
Κρυφτείτε όσο θέλετε! Το ευνοεί και το δελτίο καιρού (συννεφιές, καταιγίδες κατά τόπους, σκοτεινά, θολούρα, ισχυρά μποφόρ, μια αηδία δηλαδή)
Σιγά ρε μεγάλε μη σκίσεις κανένα καλσόν!
(με έχετε καλύψει πλήρως, δεν ξέρω τι άλλο να σας γράψω...)
για όσο.
Ακριβώς εδώ είναι ο κόμπος.
Τι έγινε ρε παιδιά?
Δηλαδή μας γράψατε ποιητικά (στο αποπάνω ποστ) πως στάζει η βρύση σας;
Χα!
Δημοσίευση σχολίου