Η άσφαλτος μπροστά σου τρέχει. Το παλιό αυτοκίνητο καταπίνει τα χιλιόμετρα (και το κάνει με αξιοπρέπεια αν και κουβαλάει κάποια χρονάκια στη μηχανή του). Μουσική (το ''σάουντρακ'' του ταξιδιού), τα τοπία αλλάζουν συνέχεια (ή και παραμένουν πάνω κάτω τα ίδια - ίσως δεν έχει και τόση σημασία), βουνά, ποτάμια (πολλά ποτάμια), κάθεσαι πίνεις μια μπύρα στο ποτάμι, συνεχίζεις, οδήγηση ενναλάξ με τους φίλους συνταξιδιώτες, καλά πάει, κόσμος σε προσπερνάει (μάλλον εσύ τον προσπερνάς), άνθρωποι άγνωστοι σε εσένα - και εσύ σε αυτούς, ποιος να είναι αυτός, ποιος ξέρει τι κουβαλάει στις πλάτες του, μάλλον δεν χρειάζεται να ξέρεις εσύ απλά συνεχίζεις, στάση να φάμε κάτι, το δεκάλιτρο κρασί δε λέει να τελειώσει, ας πιούμε ένα ποτήρι, συνεχίζουμε. Νύχτωσε, να βρούμε κάπου να κοιμηθούμε, κι αν δε βρούμε όπου κάτσει δεν πειράζει, τι σημασία έχει, όλα αυτά δεν έχουν καμιά σημασία, τι έχει σημασία, ποιος να ξέρει, δεν ξέρεις, δεν χρειάζεται να ξέρεις. Μπαίνεις στην πόλη, απορία, τι κοινό έχει μια πόλη με ένα ελβετικό τυρί, μήπως φταίνε οι τόσες πολλές τρύπες στα κτίρια, δεν κολλάνε τόσες τρύπες, δεν ταιριάζουν, είναι παράλογο, δε στέκει. Συνάντηση με φίλη του φίλου σου, την έχεις γνωρίσει μια φορά τότε που είχανε γυρίσει από την Κίνα, ο φίλος σου είναι κάπως, δεκτό, ο καθένας έχει τα δικά του, προχωράς, πάμε παρακάτω...
Συναγερμός. ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ συναγερμός, συνεχίζει να χτυπάει, συνέρχεσαι, είσαι μπροστά στο πι σι, συνεχίζει να χτυπάει, θέλεις να κατέβεις κάτω να σπάσεις το κωλοάμαξο ή καλύτερα να το κλέψεις εσύ ( γιατί οι άνθρωποι άγοράζουν ακριβά αυτοκίνητα αφού δε βρίσκουν στιγμή ησυχία, ποιος ο λόγος, ζάντες αλουμινίου, χαμηλωμένη εξάτμιση, χαμηλωμένες αναρτήσεις, χαμηλή οροφή, χαμηλή αυτοεκτίμηση (ίσως;), ηλιοροφή ( για τροπικό μαύρισμα), αεροτομή πίσω, δεξιά, αριστερά, κάτω, πάνω...) θα σταματήσεις επιτέλους; με ακούει, ησυχία ξανά, νυχτερινή σιγαλιά. Σκέψη. Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόλαβες να επιστρέψεις...
πού θα συναντηθούμε;
Πριν από 2 μήνες
